Welcome on my blog

Źródło : Link

W $_SERVER możesz, ale nie musisz znaleźć żadnego z poniższych elementów. Zauważ, że niewiele z nich, jeśli w ogóle, będzie dostępnych (lub rzeczywiście ma jakiekolwiek znaczenie), jeśli uruchomisz PHP w linii poleceń.

PHP_SELF”.

Nazwa pliku aktualnie wykonywanego skryptu w odniesieniu do korzenia dokumentu. Na przykład, $_SERVER[’PHP_SELF’] w skrypcie pod adresem

ścieżkę i nazwę pliku bieżącego (tzn. dołączonego). Jeśli PHP działa jako procesor wiersza poleceń, zmienna ta zawiera nazwę skryptu od PHP 4.3.0. Wcześniej nie był on dostępny.

„Argv „.

Tablica argumentów przekazanych do skryptu. Kiedy skrypt jest uruchamiany w wierszu poleceń, daje to dostęp do parametrów wiersza poleceń w stylu C. Wywołane przy pomocy metody GET, będzie zawierało łańcuch zapytań.

„Argument”.

Zawiera liczbę parametrów wiersza poleceń przekazanych do skryptu (jeśli jest uruchamiany w wierszu poleceń).

„GATEWAY_INTERFACE”.

Jakiej zmiany specyfikacji CGI używa serwer; np. „SERVER_ADDR”.

Adres IP serwera, pod którym wykonywany jest bieżący skrypt. „SERVER_NAME”.

Nazwa hosta serwera, pod którym wykonywany jest bieżący skrypt. Jeśli skrypt działa na wirtualnym hoście, będzie to wartość zdefiniowana dla tego wirtualnego hosta.

Uwaga: W polu Apache 2 należy ustawić UseCanonicalName = On i ServerName. W przeciwnym razie, wartość ta odzwierciedla nazwę hosta dostarczoną przez klienta, która może być spoofed. Nie jest bezpieczne poleganie na tej wartości w kontekstach zależnych od bezpieczeństwa.

„SERVER_SOFTWARE„.

Łańcuch identyfikacyjny serwera, podany w nagłówkach podczas odpowiadania na żądania.

„SERVER_PROTOCOL„.

Nazwa i zmiana protokołu informacyjnego, za pośrednictwem którego zażądano utworzenia strony, np;

„REQUEST_METHOD„.

GET”, „HEAD”, „POST”, „PUT”.

Uwaga:

Skrypt PHP zostaje zakończony po wysłaniu nagłówków (oznacza to, że po wyprodukowaniu dowolnego wyjścia bez bufora wyjściowego), jeżeli metoda żądania była HEAD.

„REQUEST_TIME„.

Znacznik czasowy początku żądania. Dostępne od PHP 5.1.0.

„REQUEST_TIME_FLOAT”.

Znacznik czasowy początku żądania, z dokładnością do mikrosekundy. Dostępne od PHP 5.4.0.

„QUERY_STRING„.

Łańcuch zapytań, jeśli istnieje, przez który strona została udostępniona. „DOCUMENT_ROOT”.

Katalog główny dokumentu, w którym wykonywany jest bieżący skrypt, zdefiniowany w pliku konfiguracyjnym serwera.

HTTP_ACCEPT„.

Zawartość nagłówka Akceptuj: nagłówek z aktualnego żądania, jeśli takie istnieje. „HTTP_ACCEPT_CHARSET”.

Zawartość zestawu Accept-Charset: nagłówek z aktualnego żądania, jeśli takie istnieje. Przykład: 'iso-8859-1,*,utf-8′.

„HTTP_ACCEPT_ENCODING„.

Zawartość nagłówka Akceptuj-Encoding: nagłówek z bieżącego żądania, jeśli takie istnieje. Przykład: „gzip”.

„HTTP_ACCEPT_LANGUAGE„.

Zawartość pliku Accept-Language: nagłówek bieżącego żądania, jeśli takie istnieje. Przykład: „en”.

„HTTP_CONNECTION„.

Zawartość połączenia: nagłówek z aktualnego żądania, jeśli takie istnieje. Przykład: „Keep-Alive”.

HTTP_HOST„.

Zawartość hosta: nagłówek z aktualnego żądania, jeśli takie istnieje. „HTTP_REFERERERER”.

Adres strony (jeśli istnieje), która odsyła agenta użytkownika do bieżącej strony. Jest to ustawiane przez agenta użytkownika. Nie wszyscy agenci użytkownika ustawią to, a niektórzy zapewniają możliwość modyfikowania HTTP_REFERERER jako funkcji. Krótko mówiąc, nie można mu ufać.

„HTTP_USER_AGENT„.

Zawartość nagłówka User-Agent: nagłówek z bieżącego żądania, jeśli takie istnieje. Jest to łańcuch oznaczający agenta użytkownika, który ma dostęp do strony.

Typowym przykładem jest to: Mozilla/4.5 [en] (X11; U; Linux 2.2.9 i586). Między innymi, możesz użyć tej wartości z get_browser(), aby dostosować wyjście strony do możliwości agenta użytkownika.

HTTPS”.

Ustawia się na wartość niepustą, jeśli skrypt został zapytany przez protokół HTTPS.

Uwaga: Zauważ, że podczas używania ISAPI z IIS, wartość będzie wyłączona, jeśli żądanie nie zostało złożone za pomocą protokołu HTTPS.

„REMOTE_ADDR„.

Adres IP, z którego użytkownik przegląda bieżącą stronę. „REMOTE_HOST”.

Nazwa hosta, z której użytkownik przegląda bieżącą stronę. Wyszukiwanie wsteczne dns opiera się na REMOTE_ADDR użytkownika.

Uwaga: Twój serwer sieciowy musi być skonfigurowany do utworzenia tej zmiennej. Na przykład w Apache będziesz potrzebował HostnameLookups On inside httpd.conf, aby istniał. Zobacz również gethostbyaddr().

„REMOTE_PORT„.

Port używany na komputerze użytkownika do komunikacji z serwerem internetowym. „REMOTE_USER”.

Uwierzytelniony użytkownik. „REDIRECT_REMOTE_USER”.

Uwierzytelniony użytkownik, jeżeli żądanie jest przekierowane wewnętrznie. „SCRIPT_FILENAME”.

Bezwzględna ścieżka do aktualnie wykonywanego skryptu.

Uwaga:

Jeżeli skrypt jest wykonywany przy pomocy CLI, jako ścieżka względna, taka jak file.php lub ../file.php, $_SERVER[’SCRIPT_FILENAME’] będzie zawierać ścieżkę względną określoną przez użytkownika.

„SERVER_ADMIN„.

Wartość podana dyrektywie SERVER_ADMIN (for Apache) w pliku konfiguracyjnym serwera WWW. Jeśli skrypt działa na wirtualnym hoście, będzie to wartość zdefiniowana dla tego wirtualnego hosta.

SERVER_PORT”.

Port na maszynie serwerowej wykorzystywanej przez serwer sieciowy do komunikacji. Dla ustawień domyślnych będzie to ’80’; na przykład użycie SSL zmieni to na dowolny zdefiniowany bezpieczny port HTTP.

Uwaga: Pod Apache 2, musisz ustawić UseCanonicalName = On, jak również UseCanonicalPhysicalPort = On, aby uzyskać fizyczny (rzeczywisty) port, w przeciwnym razie wartość ta może być spoofed i może lub nie zwrócić fizyczną wartość portu. Nie jest bezpieczne poleganie na tej wartości w kontekstach zależnych od bezpieczeństwa.

„SERVER_SIGNATURE„.

String zawierający wersję serwera i nazwę hosta wirtualnego, które są dodawane do stron wygenerowanych przez serwer, jeśli jest to włączone.

„PATH_TRANSLATED„.

Filesystem- (nie dokument root-) oparty na ścieżce do aktualnego skryptu, po wykonaniu przez serwer jakichkolwiek map wirtualno-realnych.

Uwaga: Od PHP 4.3.2, PATH_TRANSLATED nie jest już domyślnie ustawiony pod SAPI Apache 2 w przeciwieństwie do sytuacji w Apache 1, gdzie jest ustawiony na tę samą wartość co zmienna serwera SCRIPT_FILENAME, gdy nie jest wypełniony przez Apache. Zmiana ta została wprowadzona w celu zapewnienia zgodności ze specyfikacją CGI, zgodnie z którą PATH_TRANSLATED powinien istnieć tylko wtedy, gdy PATH_INFO jest zdefiniowane. Użytkownicy Apache 2 mogą użyć AcceptPathInfo = On inside httpd.conf do zdefiniowania PATH_INFO.

„SCRIPT_NAME„.

Zawiera ścieżkę bieżącego skryptu. Jest to przydatne w przypadku stron, które muszą

wskazywać na siebie. Stała FILE (tzn. dołączonego).

„REQUEST_URI„.

zawiera pełną ścieżkę i nazwę pliku bieżącego

URI, który został wydany w celu uzyskania dostępu do tej strony; na przykład „/index.html”.

„PHP_AUTH_DIGEST„.

Podczas wykonywania autoryzacji Digest HTTP zmienna ta jest ustawiana na nagłówek 'Autoryzacja’ wysyłany przez klienta (którego należy użyć do przeprowadzenia odpowiedniej walidacji).

„PHP_AUTH_USER„.

Podczas uwierzytelniania HTTP zmienna ta jest ustawiana na nazwę użytkownika podaną przez użytkownika.

„PHP_AUTH_PW„.

Podczas uwierzytelniania HTTP zmienna ta jest ustawiana na hasło dostarczone przez użytkownika.

„AUTH_TYPE„.

Podczas uwierzytelniania HTTP zmienna ta jest ustawiana na typ uwierzytelniania. „PATH_INFO”.

Zawiera wszelkie dostarczone przez klienta informacje o ścieżce podążające za aktualną nazwą pliku skryptu, ale poprzedzające łańcuch zapytań, jeśli są dostępne. Na przykład, jeśli aktualny skrypt był dostępny poprzez adres URL http://www.example.com/php/path_info.php/some/stuff?foo=bar, to

$_SERVER[’PATH_INFO’] zawierałby /some/stuff.

„ORIG_PATH_INFO„.

Oryginalna wersja „PATH_INFO” przed przetworzeniem przez PHP.